De deurbel. Ook zonder te openen wist wie aanbelde. Het was etenstijd en Hij wilde aanschuiven. Het zou een teleurstelling worden. Ik ben geen keukenprinses en had aan het aanrecht snel wat naar binnen gewerkt. Als ik had geweten dat Hij vanavond langs zou komen, dan zou ik meer aandacht besteed hebben aan mezelf en ik zou fatsoenlijk hebben gekookt.
Half struikelend over de schoenen in de gang doe ik open. Ja hoor. Hij was het. Nog voor Hij iets kan zeggen, stamel ik: 'Jezus, ik heb niet gekookt en ik begrijp dat U mee wilt eten. Ik kan wel een eitje bakken of iets bestellen?' Hij kijkt mij aan. Dan dringt tot me door dat ik Hem niet eens gegroet heb en Hij ook nog niet eens iets gezegd heeft. Verlegen door mijn eigen reactie, vraag ik of Hij binnen wil komen. Hij glimlacht en stapt de hal in. Ik duw de huiskamerdeur open. Nog voor Hij goed en wel zit, begin ik opnieuw over het eten. Vervelend dat ik Hem geen echte gastvrijheid kon bieden. Mijn moeder was dit nooit overkomen! Maar ja, die staat 's ochtends vroeg al in de keuken en bereidt avondeten voor de hele familie, hoewel eigenlijk iedereen al het huis uit is. Dan maakt een eter meer of minder niet uit. Nee, niet bij mij. Jezus en ik kijken elkaar aan.
Hij is niet eens zo heel lelijk, dacht ik, voor een man die ook nog eens de zoon van God is. Hij houdt mijn blik vast. Ik voel mij met de seconde ongemakkelijker worden. Het lijkt net of Hij precies weet wat ik gedaan heb. Dat ik achter de rug van iemand om mijn mening over die persoon heb gegeven. Had ik dat maar niet gedaan! Gisteravond heb ik uit pure nostalgie naar de erothriller Thief of Hearts uit de jaren '80 gekeken. Hij moet hiervan op de hoogte zijn. Hij wist vast ook dat ik behalve haar op mijn benen ook haar op mijn tanden heb, terwijl Hij juist de vredelievendheid zelve is. Morgen een afspraak maken met de schoonheidsspecialiste. Hoog tijd voor een harsbeurt!
Bijna hysterisch denk ik: niets zo onbelangrijk als harsen en dat is wat mij bezighoudt terwijl nota bene Jezus himself tegenover mij zit! In mijn huis, op mijn rode bank. Kan die kleur wel? Of was bruin passender. Dan onderbreekt zijn stem mijn gedachten.
'Suheyla, je bankstel zit heerlijk en wat een mooie kleur! Past goed bij het interieur en bij jou. Met wie heb je het ook weer uitgezocht?' Verwonderd, nee verbijsterd, kijk ik Hem aan. Zo zeg, Jezus houdt van rood! Was Hij niet allergisch voor die kleur sinds zijn kruisiging en was rood niet traumatisch voor Hem door het bloeden? Hij gaat verder: 'Ik weet wie je bent. Je bent geen verrassing voor mij. Ik wist dat je niet gekookt had. Juist daarom heb ik deze avond uitgekozen. Ik wilde hier maaltijd houden, inderdaad, maar ik ben niet op zoek naar een gedekte tafel of een opgeruimd huis, maar naar jouw hart. Aan het Kruis heb ik mijzelf gegeven voor jou, wil je overwegen mij jouw hart te geven?
Share |
Hartzoeker - Print tekst




Reageer Log in of Registreer nu