• 

à la Suheyla is ontstaan uit het verlangen om te delen. Of zoals Petrus het zei: 'Maar wat ik heb, geef ik u'. _{(Handelingen 3:6).}

• à la Suheyla deze week:
• Onderwijs met impact

• à la Suheyla vorige week:
• Hartzoeker

• Meer à la Suheyla

• Contact
• Links
• Zoeken
• Gebruikers
• Aanbevelen
• Log in
• Registreer

• 

Huis, tuin en keuken geloof - Print tekst

In mijn keuken staat een nieuw apparaat. Tegen wil en dank! Na 15 jaar heb ik helaas afscheid moeten nemen van mijn oude vertrouwde koffieapparaat. Een degelijke Tefal die ik kocht toen ik ging studeren. Het apparaat heb ik de eerste 13 jaar, schrik niet, wel 10 keer gebruikt. Voor koffiedrinkend bezoek.

Sinds twee jaar en negen maanden ben ik ambtenaar. Ik doe deze status alle eer aan. En drink koffie. Wel vaker op een dag. Vooral koffie verkeerd. Je weet wel, meer melk dan koffie. Verkeerd dus. Het nieuwe apparaat is Espresso noch Senseo. Maar wel bijzonder. Het is een machine met een thermoskan in plaats van een glazen kan. Het apparaat gaat bovendien vanzelf uit als de koffie gezet is.

Ik weet niet hoe jij met gebruiksaanwijzingen omgaat. Ik lees ze niet. Ik geloof het allemaal wel. Ik begin gewoon met het ‘doen.’ In geval van nieuwe schoenen: ik stap erin en loop. Hetzelfde geldt
voor kleding. Hup, truitje aan. Niks geen handleidingen over welke arm het eerst in welke mouw. Tot nu toe gaat dat wonderwel goed. Ik beken, één keer stapte ik met mijn rechtervoet in de linkerschoen.

Op deze manier ging ik ook om met het nieuwe koffiezetapparaat. Ik zette het apparaat aan, maar er gebeurde niks. Zou het apparaat stuk zijn? Kan ik weer naar de winkel! Op de doos las ik dat het een auto off functie heeft. Ah, dat verklaart waarom het knopje niet brandt! Ik had dus niet zo door wat er gebeurde. Dan moet je de handleiding maar lezen, gaat er waarschijnlijk door je heen.

Waar ik ook aan moet wennen is de onzichtbaarheid van het proces. Ik doe water in het daarvoor bestemde vakje. Ik kan aan de buitenkant zien hoeveel kopjes koffie ik zet. Dit is bekend terrein. De klep voor de koffiefilter is ook goed te vinden. En nu komt het. Mijn vijftien jaar oude Tefal was behalve simpel, ook transparant. De koffiekan was van glas. De nieuwe kan is prachtig van vormgeving en kleur, zilver metallic, maar ondoorzichtig. Bij de glazen kan zag ik het resultaat van de koffie en het water die ik erin had gedaan. Met het nieuwe apparaat moet ik er maar op vertrouwen dat het iets wordt. Laatst keek ik wat er precies gebeurde. Ik stond op scherp.

Ik zet het koffieapparaat aan. Stilte. Na twee à drie seconden hoor ik gepruttel. Daarna denk ik de geur van koffie te herkennen.Toen de ‘auto off’ knop uit ging, was dat voor mij het teken dat de koffie gezet was. Hoopvol pakte ik de thermoskan en goot de bruine vloeistof in een mok. Ik nam een slok en nu wist ik zeker: dit is koffie. Mijn verwachting was uitgekomen. Moraal van het verhaal? Koffiezetten vereist geloof. We hebben de neiging geloof te associëren met grote en onverklaarbare dingen. Bijvoorbeeld, geloven in God of in wonderen. Maar zelfs huis, tuin en keukenacties vereisen geloof in wat je doet. Wat is dan geloof? “Het geloof nu is de zekerheid der dingen, die men hoopt, en het bewijs der dingen, die men niet ziet” (Hebreeën 11:1). Ja, denk je nu misschien: dat huis, tuin en keuken geloof kan ik ook wel opbrengen. Als ik de tv aanzet, verschijnen er beelden op het scherm. En als ik vlees invries, dan geloof ik dat het niet bederft.
Ik heb goed nieuws voor jou en mij! Geloof is geloof. Of het nu gaat om alledaagse dingen of grotere zaken als geloof in God, of onze capaciteiten, dromen en verlangens. En wat denk je? We
hebben niet eens zo veel geloof nodig. Geloof zo groot als een mosterdzaadje voldoet al (Mattheus 17:20). En we kunnen vragen om geloof: “Heer ik geloof, kom mijn ongeloof tegemoet (Marcus 9:24).”

Ik bid dat we ontvangen naar ons gebed en geloof.