God doet niet wat ik wil en dus overweeg ik te stoppen met geloven. Ik neem de proef op de som en besluit een dag geloof-loos door het leven te gaan.
’s Ochtends sta ik op. Als gelovige, dank ik God voor de dag. Soms onbewust en op sommige dagen wat bewuster. Nu op deze ongelovige dag dank ik…Ja, wie? Ik kijk in de spiegel in de badkamer. Zal ik maar het gezicht dat terugkijkt bedanken?
Terwijl ik naar het station fiets, bid of zing ik, meestal geluidloos. Ook vandaag. ‘Dank u voor deze nieuwe morgen’, het lied dat ik van mijn nichtje Suzan geleerd heb, komt in mij op. Ik stop abrupt. Ik ben aan het bidden! Ik lijk wel een gelovige en dat wilde ik nu net niet zijn!
In de trein lees ik behalve de gratis verstrekte kranten regelmatig in mijn lilliput bijbel.
Wist je dat het boek Spreuken 31 hoofdstukken heeft? Voor iedere dag van de maand één. Vandaag is de 10de. Ik sla het boek open en...doe het snel weer weg. Nee, vandaag ben ik ongelovig. En als ongelovige heb ik geen zin in wijsheid uit een oud boek waarvan niemand weet of de inhoud überhaupt waar is! Verveeld kijk ik uit het raam…
Tijdens de korte wandeling naar kantoor passeert een ambulance. De sirene raakt mij. ‘Heer, wilt u aan damage controle doen? Wilt u bij de slachtoffers zijn en wijsheid geven aan de mensen die hulp bieden.’ Nee! Heb ik toch gebeden en hulp gevraagd aan een God in wie ik vandaag niet wilde geloven.
Op kantoor start ik de computer en het e-mailprogramma. Een berichtje over een collega. Slecht nieuws. Automatisch bid ik: ‘Vader, wilt U haar en haar gezin troosten in deze afschuwelijke situatie.‘
Het is amper 9.00 uur ’s ochtends. En ik heb nu al meer dan drie keer gefaald als ongelovige. Het lukt mij niet om God buiten de deur te houden. Daarvoor ben ik te verknocht aan het idee dat daar iemand is die de mens wil bijstaan.
Hoe ziet jouw (on)gelovige dag eruit?




Goed he door sjaco op 14 Oktober 2007.
God is zo goed, heerlijk is het om dit stukje van jou te lezen.
Inderdaad zijn wij zo verknocht aan God.
En God is zo goed, dat Hij er altijd is, ook al wil je dan even ongelovig zijn.
Het betekend ook dat je geleid wordt door Gods Geest, dat vind ik inderdaad zo mooi met dat schrijven over de ambulance, ook ik spreek altijd een zegen en een gebed uit, dat is toch wonderbaarlijk, dat we dat mogen doen.
God zegen je, zus
Mijn ongelovige dag door Marcel op 10 November 2007.
Ik sta op en kijk eerst wat om me heen, mijn hersenen moeten de gang krijgen. Ik denk wat na over de dag ervoor en de dag die gaan komen. Ik weet het weer, wie ik moet mailen, moet bellen en wat ik moet doen. Ik loop naar de keuken voor verse vruchten sap en denk alvast wat ik moet mailen en wat te zeggen. Ik negeer de reopstem om even God aan te roepen voor een kostbare dag leven. Ik sta in de file en probeer vast wat werk te doen. Ik kom op mijn werk en ga aan de slag. De tijd gaat zo snel dat de werk dag alweer voorbij is. Ik sta in de file naar huis en ga mijn gedachten zetten op mijn deeltijd opleiding. Ik kom thuis en moet een opdracht afhebben die avond. Ik zet de pc uit en had al naar bed gemoeten. De gedachte komt in me op waar doe ik dit voor waar is mijn eeuwigheids perspectief? Heb ik gebeden voor mijn management? Heb ik contact gezocht met mijn God die mijn vriend is en met me is, voor altijd. Wat leeg, waar doe je dit alles dan voor. Niets blijft hetzelfde, alles is aan verval onderhevig, dat zie ik als ik in de spiegel kijk. Nee ongelovig, zelfs een dag vind ik al naar.
Reageer ook, Log in of Registreer nu